Çün Kim Buhûr Saçdı Yire Anberîn-buhâr şiiri

Ahmedi

Bu şiiri oyla Henüz Oylanmamış

Çün kim buhûr saçdı yire anberîn-buhâr
Lâle bitürdi hâre vü güller getürdi hâr

Tag oldı reng reng çiçekden İrem-misâl
Bâg oldı nev nev gül-ile bihişt-vâr

Ser-mest oldı bülbül ü açıldı gül-sitân
Ser-sebz oldı gül-bün ü yeşerdi sebze-zâr

Bizendi girü çetr-i Süleymân bigi çemen
Dâvud-lehçe bülbüli gül ışkı kıldı zâr

Sünbüldür ü benefşe vü nesrîn ü yâsemen
Reyhândur u semen tolu sahrâ vü kûh-sâr

Uş gaybdan şehâdete geldi garîbler
Gel görelüm buları ki el-kâdimü yüzâr

İrte gice elinde dutar lâle câm-ı lal
Zîrâ bilür ki kimseye kalmaz bu rûzigâr

Nergis-sıfat koma kadeh elden ki hûb olur
Fasl-ı bahâr u bâœe vü gül-zâr u vasl-ı yâr

Hoşdur behâr u subh u sabûh Ahmedî velî
Ol nesneden ne fâyide ki olmaya pâyidâr

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir