Çünkim Hamel Evini İtdi Âfitâb Menzil şiiri

Ahmedi

İlk puanı siz verin

Çünkim hamel evini itdi âfitâb menzil
Zinde olup reyâhîn gül toldı merkez-i gil

Görgil ki rad sûrı topragı kılup ihyâ
Haşr-ıla neşre nice rûşen kılur delâyil

Dürr-i yetîme olmış ebr-i bahar mahzen
Müşg-i Hıtâyı itmiş bâœ-ı şemâl mahmil

Gül tâc-ı lal urınmış tâc-ı zümürrüd üzre
Sûz-ıla aña karşu hoş-sâz ider belâbîl

Rûşen-durur çiçekden her talda yüz masâbîh
Şöyle ki lâlelerden her yirde biñ meşâil

Fıtrat elini gör kim nice çeker kalemsüz
Levhinde sebze-zâruñ jengâr-gûn cedâvıl

Sebze içinde açılup yılduz bigi çiçekler
Yirüñ yüzi sıfatında oldı göge müşâkil

Ne nefh buldı yilden agaç ki bikr-iken uş
Tıfl-ı şükûfeye oldı Meryem-misâl hâmil

Bülbül nevâ iderken yazıldı bu gazel kim
İşiden anı eydür lillâh derrü kâyil

Müşgîn saçuñ kodı mı kimsede cân u yâ dil
Müşkildür üşbu damun halli vü akda müşkil

Ayı eritdi haclet saldı güni zevâle
Didükleri-y-içün kim yüzüñe yüz mukâbil

Cân-ıla dil belâsı gözlerüñüñ füsûnı
Akl-ıla dil kemendi zülfüñdeki selâsil

Şavkı-y-ıla lebüñüñ hâk oldı Âb-ı Hayvân
Işkından eñegüñüñ kurıdı Çâh-ı Bâbil

Yile vire ne kim var gül defterinden evrâk
Ger görine şemâlüñ gözine bu şemâyil

Lal-i lebüñ firâkı mihnetle cânum aldı
Gör bahtı ki oldı baña Âb-ı Hayât kâtil

Sevdâ-y-ıla cünûna düşdügi bu-durur kim
Zülfüñ sevâdın ider cân-ıla ârzû dil

Zülfüñ-ile gözüñe itdürme dahı zulmı
Kim adl-ile toludur devrân-ı şâh-ı âdil

Sultân-ı Mîr Sülman kim lutf u mekremetde
Olmadı olmayısar kimse aña mümâsil

Ol meşra-ı maâlî ol mecma-ı maânî
Ol menba-ı mekârim ol matla-i fezâyil

Ol mâh-ı dîn ü devlet ol mihr-i milk ü millet
Ol kıble-i ekârim ol kıdve-i emâsil

Ol server-i selâtîn ol melce-i memâlik
Ol zübde-i evâhir ol mefhar-i evâyil

Adâsınuñ nasîbi hatf oldı vü hezîmet
Râyâtına olalı âyât-ı feth nâzil

Hasmuñı memleketde azl itdi her amelden
Sevgülerün olalı ile güne avâmil

Sancar ola yüregi kılıcuñ añsa Sencer
Tograna yire düşe görse ohuñı Tugrıl

Kanda ki yüz dutarsañ düşmen karara yandı
Hakk-ıla bir arada nice karara bâtıl

İnâmuñuñ hisâbı akd-ıla add olıcah
Yüz biñ eger dutılsa âciz kalur enâmil

Sini bezeyeli Hak dürr-i menâkıb-ıla
Hasmuñı her hünerden ârî eyledi vü bâtıl

Başuña heykel olur tâcuñda ism-i azam
N’irede kim yüriyip baglayasın hamâyil

Sinüñle dutdı izzet sini diyen aşâyir
Sinüñle buldı nusret sini seven kabâyil

Dönmedi işügüñden bî-mâye hîç muhtâc
Gitmedi der-gehüñden mahrûm hîç sâyil

Gökler varak olursa sıgmaya ana medhün
Aña kitâb ne olusn yâ defter-i resâyil

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir