Yakarış şiiri

Abdurrahim Karakoç

İlk puanı siz verin

Gücümüz kâfi değil, pek naçarız Allah’ım
Tavşan yavrusu görsek hep kaçarız Allah’ım
Yalvarırız kapında el açarız Allah’ım
Bizleri kamusalcı BAŞ’a muhtaç eyleme

Ne zaman yola çıksak yoldan çevrilmekteyiz
Her gün ezilmekteyiz, her gün savrulmaktayız
Dünya cehenneminde yanıp kavrulmaktayız
Ateşin sıkletinden KIŞ’a muhtaç eyleme

Doğacak nesilleri dört başı mamur gönder
Günahsız ellerinde demet demet nur gönder
Rahmetine susadık, hayırlı yağmur gönder
Kurutma kökümüzü, YAŞ’a muhtaç eyleme

Atlayıp geçmek zordur dikili kazıkları
Eğlencede, israfta tükettik azıkları
Sen doyur gönlümüzü, sen artır rızıkları
Yoksulları ekmeğe, AŞ’a muhtaç eyleme

Zulüm bitsin dünyada akmasın masum kanı
Anaların, eşlerin artık yanmasın canı
Atıp kaçırmak için pusudaki şeytanı
No’lur ellerimizi TAŞ’a muhtaç eyleme

Hakikat iklimine girmemize nusret ver
Hakikat güneşini görmemize nusret ver
Hakikat çiçekleri dermemize nusret ver
Kullarını hayale, DÜŞ’e muhtaç eyleme.

31 Ekim 2005/Vakit

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.