Lambayı yakma, bırak,sarı bir insan başıdüşmesin pencereden kara.Kar yağıyorkaranlıklara.Kar yağıyorve ben hatırlıyorum.Kar…Üflenen bir mum gibi söndükoskocaman ışıklar..Ve şehirkör bir insan gibi kaldıaltında yağan karın.Lambayı yakma, bırak!Kalbe bir bıçak gibi giren hatıralarındilsiz olduklarını anlıyorum.Kar yağıyorve ben hatırlıyorum.

Bu şiiri oyla Henüz Oylanmamış

"21-1-924" için ilk yorumu siz yapın

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir