Hiçbir söze sığmıyor şimdi hüzün
Uyku sıcağında büyüttük erincimizi
Sevgi bir giz gibi belleğimizde
Türküler besliyor direncimizi
Nerede nasıl başladı bilmiyorum
Eski bir kentin yerleşikliği
Ya da o bildik acının
Tutsaklığında unuttuk düşlerimizi
Helallaşmak selamlaşmak yerine
Analar baştan söylesinler ezgilerimizi
Nasıl geldik buraya biz kimlerdeniz
Tozlu kirpiklerimiz damıtır gün ışığını
Yeter bunca diyet sevgililerden
Yeniden belletsinler tarihimizi..
Bu şiiri oyla
Henüz Oylanmamış
Henüz Oylanmamış
Bir yanıt yazın