Sepîde-dem ki küşâd olmış idi bâb-ı seher Şiiri

Sepîde-dem ki küşâd olmış idi bâb-ı seher
Gözini yummış idi hâbdan her ehl-i seher

Meger ki togdı güni mâlik-i seher-gâhun
Ki çıkdı çâhda delv ile Yûsuf-ı hâver

Nihân idüp yüzini çeşm-i şûh-ı encümden
Zen-i zemâne bürindi sepîd bir çâder

Çü oldı çeşme-i hûrşîd-i münfecir fecre
Reşâş-ı nûr ile toldı sipihr ser-tâ-ser

Çıkardı penbe-i subhı sımâh-ı cândan şeb
Ki ire gulgul-ı tesbîh-hân vakt-i seher

Zebân-ı hâl ile tesbîhe eyledi âgâz
Semâ vü ‘arz u zemîn ü zemân u bahr ile ber

Açıldı gül gibi ol demde gonce-i ümmîd
Görüp nesîm-i hidâyâtı bâg-ı cânda eser

Pür itdi rişte-i müjgân-ı çeşm-i zârîye
Le’âl-i eşk ile göz görmedük niçe gevher

İdindi sübha-i dest-i niyâz u ‘acz u kusûr
Bu resme oldı tazarru’-künân u ‘özr-âver

Ki ey münevver-i çeşm-i şuhûd-ı ehl-i basar
Fürûg-bahş-ı fetîl-i çerâg-ı ‘ilm ü nazar

Cilâ-dihende-i âyîne-i ‘ukûl u fikr
Ûiyâ-künende-i ‘ayn’el-yakîn-i çeşm-i ‘iber

Zamîr-i sâni’a her işden intikâl eyler
Zamîr-i fâ’il olur taht-ı fi’lde muzmer

Zuhûr eyledi bir emr-i kün ile bu ef’âl
‘Aceb degül mi ki ef’âle emr ola masdar

Meselde gülşen-i îcâd u kudretüne göre
Sipihr kubbe-i haşhâş içinde dâne beşer

Müzâhir oldı merâya tecellî-i zâta
‘Arûs-ı şâhid-i ma’nâye oldı hacle suver

Nedür bu ‘âlem-i ekvânda ki kazâ vü kader
Nedür bu ‘âlem-i a’yândaki kavî vü kader

Nedür bu bahr-i mu’allak ki şeb-çerâg ile pür
Nedür bu kulzüm-i nîlîde surh nîlûfer

Beyân-ı künh-i ilâhîde lâl ehl-i kelâm
Sükûtı mantıkınun mûsîkî yirine geçer

Hakîkatine irişmekde dest-i ‘ilm eşell
Kemâl-i zâta nazar dîde-i nazar a’ver

Tabî’î olmaya çünki hidâyet-i ezelî
Riyâz-ı kesb-i ‘ulûm-ı riyâzîden ne biter

Bu iktizâ-yı kazâ hikmet-i İlâhîdür
Hakîm yabane öter felsefî ‘abes söyler

Kör ola dîde-i işrâkiyân çün huffâş
Kaçan ki ‘âleme hûrşîd-i Kibriyâ sala fer

Meşiyyet-i ezeliyye çün olmadı hem-râh
Reh-i dalâlda meşâyi râhîl ü ebter40

Harîm-i sun’ı mesâhatde ‘akl vâlih ü deng
Ki hads ana ‘amûd olmayan kıyâs-ı veter

Kalurdı ‘öşr-i ‘aşîrden beyânda sıfrü’l-yed
Rukûm-ı necm ile itse hesâb Ebû Ma’şer

Sipihr-i ‘akl ile çün tob-ı zât-ı kürsîdür
Kitâb-ı hey’eti ‘ilm-i nücûmı ‘akl n’ider

Olursa hayt hat-ı istivâ zemîn şâkûl
Olursa çarh suturlâb u sakb şems ü kamer

Sumût olursa burûc u mukantarât eflâk
Çekerse ‘akl nice sâl ceyb-i fikrete ser

Hîç alınur mı gönül irtifâ’-ı şems-i yakîn
Murî çü olmaya ser-rişte-i hidâyet eger

Verâ’-i hatda kalup ‘akl-ı nısf fazla gibi
Karîb-i kutb-ı yakîn evliyâya zerre kadar

Çeh-i devâtda hâme rasad çeküp niçe nîl
Gözetse çarh-ı ma’ânîde seyr-i necm-i fikr