Cânına koyar bulsa gönül tîg-i nigârın
Yeg bilür efendi kişi kendüye çıkarın
‘Ârifdür o ki mihrün ile bâgda her subh
Şebnem gibi koyup kadehe yog ide varın
Tutdı yüküni şahne-i bâd alsa n’ola bac
Konup çemene hâce-i subh açdı bahârın
Asdı müjeme rişte-i gîsûsı hayâlin
Teb baglayıcak çeşme sanup gözi bınarın
Altında kalur mıydı anun ‘Âşık eger yâr
Atsa bir avuç hâk gelüp görse mezârın
Bu şiiri oyla
Henüz Oylanmamış
Henüz Oylanmamış
Bir yanıt yazın