Onca atılıştan sonra
balkonuma döndüm
Onca bilgi utandığım çocukluğum içindi
Çünkü beni hep bir başkası savunuyor
Sesimden, ellerimden, gülüşümden biliyorum
Hep sakladığım yara izini
balkonumdan odama götürüyorum işte…
odamdan bir kez olsun çıkartmadığım
sesimden, ellerimden, gülüşümden
biliyorum…
Bu şiiri oyla
Henüz Oylanmamış
Henüz Oylanmamış
Bir yanıt yazın