Yanyana geldikçe daha uzakBirlikteyken daha kimsesizBir ağırı sızım sızım yeri belirsizO da yalnızBen de yalnızAcılar tütüyor bacamızdanGörünmeyen taş duvarlar örmüşüzDuvar olduk kendimize kendimizNe yana dönsekKendimize çarparız. Bu şiiri oyla Henüz Oylanmamış
Bir yanıt yazın