Âgâz-ı Gazeliyyât 40 Şiiri

Ol gül ki hüsn-i hâline agyârı söyledür
Vassâfı ‘andelîbi komuş hârı söyledür
Cân-bahş-ı la‘li şûh-ı tekellüm o denlü kim
Söz söyledince sûret-i dîvârı söyledür
Emrâz-ı ‘aşkı ‘illet-i sârî kıyâs ider
Yoksa tabîbimüz dil-i bîmârı söyledür
Minnet-keş-i şu‘ûr degül ‘aşk-ı sabr-sûz
Mansûrı penbe gibi atar dârı söyledür
Güftârı gûş-ı rahne-i dîvâre tîr olur
Ol şûh ise rakîn-i bed-etvârı söyledür
Âgâh gonçe gibi hezârı hamûş ider
Gâhî ki kilk-i nâdire-güftârı söyledür