Ahmedi şiirleri

301 şiir
Levh-i Kudretde Yazılalı Nüku-ı Kayinât şiiri
75 kez okundu henüz oylanmamış

Levh-i kudretde yazılalı nüku-ı kayinât
Sûrete gelmedi gelmez bu sıfatlu hîç zât

Dudaguñdan keşf olmışdur işârat-ı şifâ
Yañaguñdan vâzıh olmışdur beşârat-ı necât

Yüzüñe hayrân kalanuñ gündüzi nevrûz u îd
Saçuña vâlih olanuñ gicesi Kadr ü Berât

Kanı Îsi ki ögrene agzuñdan ihyâ âyetin
Kanı Mûsî kim aña göstere zülfüñ mucizât

Yüzüñi kıble düzüpdür mü’minât ü mü’minîn
Kaşuñı mihrab idipdür âbidîn ü âbidât

Sâniuñ sunında gâyetdür cemâlüñ bu söze
Yañaguñuñ nûrı uş gün bigi ruşen beyyinât

Şöyle şîrîn-şûh ider vasfın lebüñüñ Ahmedî
Kim odından hal olup yire geçer âb-ı hayât

Elüme Dahı Eger Girür-ise Vuslat-ı Dost şiiri
62 kez okundu henüz oylanmamış

Elüme dahı eger girür-ise vuslat-ı dost
Diyem kim baña ne mihnetler itdi firkat-i dost

Yüzümi Kabe bigi işigüñde hâk kılup
İdem bu cânumı kurbân be-resm-i hidmet-i dost

Niçe ki güneşe şeb-nem idem vücûdum mahv
Tecellî ider-ise gözlerüme ru’yet-i dost

Yahıldı derd-ile vâ-hasretâ diyü cânum
Dahı n’olur ide tâ hod baña bu sîret-i dost

Egerçi tatlu-durur cân u ömri hoş-lezzet
Velî olur dahı yigrek lezzet ü halâvet-i dost

Vefâ vü râhatına ayruguñ nazar atar
Göñül kim hoş gelür aña cefâ vü mihnet-i dost

Cemâli kıldı tecellî ki görinür rûşen
N’ireye kim nazar idem görinür sûret-i dost

Bi-hakkın cevr ü firâk u bi-hakkın devr-i visâl
Bi-hakkın lezzet-i âşık bi-hakkın izzet-i dost

Bi-hakkın sûziş-i şem ü bi-hakkın nâle-i ney
Bi-hakkın mihnet-i ışk u bi-hakkın nimet-i dost

Ki Ahmedî gözine biri peşşece gelmez
Cihânda her ne ki var anda gayr-ı hazret-i dost

Ol Kişi Kim İşi Güç Anuñ Dün Gün Âh Ola şiiri
70 kez okundu henüz oylanmamış

Ol kişi kim işi güç anuñ dün gün âh ola
Kılma dahı cefâ aña kim ol günâh ola

Dutduñ göñül vilâyetini adl eyle kim
Zulm eylemek revâ degül aña ki şâh ola

Anber beñine kaldı zenahdânuñun göñül
Bî-çâre bilmez-idi ki yolında çâh ola

Gark oldı şem bigi ciger kanına gözüm
Hicrüñde vay aña ki bahtı siyâh ola

Vasluñ güline ol ire kim lâle bigi anun
Işkuñda varlıgı kamusı hâk-i râh ola

Şemi cemâlüñüñ salar-ısa cihâna nûr
Pervâne olup yanan aña hurşîd ü mâh ola

Vakt oldı Ahmedî’ye ki bir rahm idesin
Senden ırah işi niçe zârı vü âh ola

Kime Kim İrer-ise Fazl-ı Hazret-i Ceberût şiiri
75 kez okundu henüz oylanmamış

Kime kim irer-ise fazl-ı hazret-i Ceberût
Temâm keşf ola aña acâyib-i melekût

Sıfât-ı izzete mevsûf olmah ister-iseñ
Gerek ki mahv ola senden kamu sıfât u naût

Ne şûm olur göresin bu sıfât u nâsût u nâsûtı
Olursa göñlüñe rûşen seyrâyiri Lâhût

Bu hâk natını dür iy harîf tâ ki senüñ
İrişmeye kulaguña nidâ-yı mâte yemût

Dilüñde nokta vü hatt-ıla sath-iken dâyim
Kaçan bu kabz-ıla bastı bilesin iy mebût

Bu niçe sırdur u âhır ki hırsuñuñ karnın
Toyırımaz hamel ü sevr ü cedy ü delv-ile hût

İçüñ taşuñ tolu-y-iken bulıt ki şavkından
Fütûh-ı âlem-i gaybı kaçan ola saña kût

Tarîkı varmaga bir pîş bizi refîk gerek
Bu ince yolı nice varı bile her fertût

Çün Ahmedî ide Hârût bigi sihre şürû
Sözine Bâbil içinde taña kalur Mârût

Bu resme söyle sözi söyler-iseñ iy Elvân
Sahın ki söylememekden yig olmasun bu sükût

Eger güher göresin sanmagıl sen anı şebeh
Veger şebeh bulasın saymagıl anı yâkût

Işkunun Odına Düşüm Hâlümi Sor İy Habîb şiiri
78 kez okundu henüz oylanmamış

Işkuñuñ odına düşüm hâlümi sor iy habîb
Derd-mendem derdüme tîmâr eyle iy tabîb

Her gice sinün cemâlüñ şavkı-y-ıla tâ-seher
İñilerem şöyle kim gül hasretinden andelîb

Senden ırah şem bigi hûn-ı dildür yidügüm
Her kişi anı yir ki ezelden aña olmışdur nasîb

Tapuña irem diyü kapuñda çoh oldum mukim
Dimedüñ bir gün ki n’eyler işigümde bu garîb

Ne aceb yansa yüzüñ şavkı-y-ıla cânum oda
Ola mı pervâneden şema düşüp yanmah acîb

Sen baña benden yahın manîde senden ben saña
Gerçi sûretde ırag itdi beni senden rakîb

ˆd bigi yanar-iken Ahmedî’nüñ nâlesin
İşiden dir “inne İbrâhîme evvâhün münîb”

Bagrumı Yaru Nice Urdı Gamzenün Pekânı Gör şiiri
183 kez okundu henüz oylanmamış

Bagrumı yaru nice urdı gamzeñüñ pekânı gör
Gözlerümden nîce ahar yüregümüñ kanı gör

Zülfüñüñ sevdâsına göñlüm olup-durur esîr
Ne belâ dâmına düşmişdür bu ser-gerdânı gör

Ol leb-i lalüñde gören müşg-i hâlüñi didi
Nîce bulmış Hızr bu ser-çeşme-i hayvânı gör

Cân behâ itdüm ayaguñ topragına didi akl
Kim bu gûher kıymetini bilmedi bu nâ-dânı gör

Ne belâdur ala gözüñ k’âl-ıla cânlar alur
Bu kamer devrinde sen bu fitne-i devrânı gör

Olalı göñlüm mekâmında şehâ ışkuñ mukîm
Genc-ile ne hoş imâret oldı bu virânı gör

Hüccetini yüzüñüñ rûşen ideli Ahmedî
Nice nâzük-nakş ider bu defter ü dîvânı gör

Dir-idüm Kamkı Yana Ola Hac şiiri
185 kez okundu henüz oylanmamış

Dir-idüm kamkı yaña ola hac
İşi güñ didi ilâ haze’n-nehec

Vasluña ne vakt irem didüm gözün
Didi ki e’ssabrü miftâhü’l-ferec

Kaşuña öykünmek istedi hilâl
Akl didi zi-hayâl ü fikr-i kec

Ayaguñ topragına irem diyü
Kal ider güneş dekâyıkla derec

Gözüñe ökündi-se nergis n’ola
Afv it leyse ale’l-amâ harec

Gözlerüñ devr-i kamer binüm dimiş
Gamzeñ olmış uş aña akvâ el-hücec

Ahmedî bigi işigüñi senüñ
Bulana ne Kabe gerekdür ne Hac

Didüm Yâre Ki Yüzün Ergavândur şiiri
91 kez okundu henüz oylanmamış

Didüm yâre ki yüzüñ ergavândur
Didi kim kâmetüm serv-i revândur

Didüm yâkût-ı ter-durur dudaguñ
Didi agzum yarı kût-ı revândur

Didüm gözüñ kazâ ohını atar
Didi uş kaşlarum kurlu kemândur

Didüm kim beñlerüñ müşgîn-nefesdür
Didi kim saçlarum ânber-fişândur

Didüm kim dudaguñdur âb-ı kevser
Didi kim yañagum bâg-ı cinândur

Didim saçuñ-durur icâz-ı Mûsî
Didi agzum dahı Îsîden nişândur

Didüm gâmzeñ kazâ-yı dîn ü dildür
Didi zülfüm belâ-i akl u cândur

Didüm yaşum kapuñda âb-ı bakamdur
Didi yüzüñi gör ki zaferândur

Didüm kim Ahmedî derdüñden ölür
Didi ne çâre gamzem bî-emândur

Sahın Zinhâr Sen Anun Ala Gözleri Âlından şiiri
65 kez okundu henüz oylanmamış

Sahın zinhâr sen anuñ ala gözleri âlından
Ki câœû-yı siyeh-dildür egerçi hûb u ranâdur

Hazer it zülfi dâmından kemende düşmegıl nâ-geh
Kim ol pür-fitne pür-dildür egerçi pes dil-ârâdur

Ne hâşâlillah iy göñül dur ol müşgîn-hevâ yirde
Ki bunca akl-ı âkıllar anuñ ışkında şeyœâdur

Gözi kanuñ içer-ise itgil kim halâl olsun
Dilerse zülfi cânuñı digil kim uş müheyyâdur

Cemâli vasfını anuñ hoş eydür Ahmedî yâ-Rab
Bu ne hoş-nagme bülbüldür ki bu gül-şende gûyâdur

Bana Işkunda N’itsün Ped-i Nâsih şiiri
84 kez okundu henüz oylanmamış

Baña ışkuñda n’itsün ped-i nâsih
Ne assı âşık olana nesâyih

Baña ögüt viren görse yüzüñi
Ola gün bigi özrüm aña vâzıh

Saçuña sûre-i Kadr oldı nâzil
Yüzüñden âyet-i nûr oldı lâyih

Ayaguñ tozınuñ bir zerresi-çün
Baha bin cân viren kişi ola râbih

Saçuñ sevdâsına gitse dil ü dîn
Ne çâre akla çün ışk ola râcih

Bu-durur maslahat âşık olana
Ki ide câna degin terk mesâlih

Saçuñ vasfın dir-iken Ahmedînüñ
Nefes agzında olur anber revâyih